Dzisiaj jest

czwartek,
25 maja 2017

(145. dzień roku)

Święta

Czwartek, VI Tydzień Wielkanocny Rok A, I Dzień powszedni, albo wspomnienie św. Bedy Czcigodnego, Prezbitera i doktora Kościoła, albo wspomnienie św. Grzegorza VII, papieża, albo wspomnienie św. Marii Magdaleny de Pazzi, dziewicy

Dźwięk



Licznik

Liczba wyświetleń strony:
4760

Duszpasterstwo osób niepełnosprawnych 

                                                     

   Często na widok osoby niepełnosprawnej zadajemy sobie pytanie, tak jak zadali je apostołowie na widok niewidomego: ,,Czy on zgrzeszył, czy jego rodzice?”. Odpowiedź Jezusa jest w pewnym stopniu przybliżeniem sensu niepełnosprawności: ,,Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak. aby się na nim objawiły sprawy Boże”( J 9,3). To tajemnica, której nigdy do końca nie zgłębimy tutaj na ziemi. Trzeba po prostu zaakceptować to i z pokorą przyjąć jako niezbadane wyroki Boże.

   Zawsze starałem się tych ludzi zrozumieć, zaakceptować i w miarę możliwości pomóc im. W tym duchu, ponad dwadzieścia lat temu, zorganizowałem po raz pierwszy rekolekcje oazowe dla osób niepełnosprawnych w Bystrej, które prowadzone były przez O. Piotra Liszkę. Rok później podobne rekolekcje odbyły się w Istebnej, a następnie w Kamieniu koło Rybnika. Ci ludzie oczekiwali jednak czegoś więcej, niż tylko okazjonalnych wyjazdów. Chcieli regularnych spotkań. Tak narodził się pomysł stworzenia, pierwszego w naszej diecezji, Duszpasterstwa Osób Niepełnosprawnych. Od początku swojego istnienia miało ono ogromne wsparcie i akceptację, ze strony ówczesnego proboszcza ks. prałata Franciszka Gębały. Pierwsze spotkania zaczęły odbywać się od września 1983 roku w każdą trzecią sobotę każdego miesiąca i tak trwają nieprzerwanie aż do dziś. Mieliśmy wielu wspaniałych kapłanów, którzy sprawowali opiekę duszpasterską, począwszy od ks. Jerzego Szmika, obecnego profesora KUL-u, poprzez ks. Andrzeja Gruszke, Andrzeja Karczmarka, Janusza Malczyka, Jerzego Wujcika, Józefa Sinkę, Arkadiusza Urbańczyka aż do obecnego ks. Marka Zientka. Dzięki nim Duszpasterstwo rozwijało się. Przede wszystkim poprzez sprawowaną Eucharystię i Sakrament Pojednania. Dla człowieka niepełnosprawnego znaczy to bardzo wiele, gdyż często te spotkania są jedynym kontaktem ze światem zewnętrznym czy innymi ludźmi. Nade wszystko zaś są spotkaniami z Bogiem, poprzez Sakramenty.

   W roku 2001 obchodziliśmy dwudziestolecie działalności naszego Duszpasterstwa. W tym miejscu nie mogę pominąć milczeniem śp. Jurka Kansego, mojego przyjaciela, który razem ze mną to duszpasterstwo organizował. Był to wspaniały człowiek. Słowa podziękowania kieruję także do tych wszystkich którzy pomagali i obecnie pomagają w organizacji comiesięcznych spotkań: animatorkom ruchu oazowego, Witkowi Macherskiemu, za pełną oddania posługę muzyczną, panu Dariuszowi Pochrzęst właścicielowi cukierni ,,Liliputek”, za nieodpłatne przekazywanie ciasta na spotkania oraz wszystkim rodzicom i opiekunom osób niepełnosprawnych.

    Od kilku lat działa Śląska Fundacja ,,Pomoc Niepełnosprawnym”, której siedziba mieści się w Domu Katechetycznym, a która z racji swoich zadań statutowych opiekuje się Duszpasterstwem. Dzięki pomocy Władz Miasta otrzymaliśmy lokal przy ulicy Wolności 71, który będzie służył codziennym spotkaniom osób niepełnosprawnych.

 Chciałbym gorąco zachęcić wszystkich niepełnosprawnych, bez względu na wiek czy miejsce zamieszkania, do udziału w spotkaniach, które odbywają, się w Domu Katechetycznym, w trzecią sobotę miesiąca od godziny 1000 do 1400. Zawsze jest Eucharystia, okazja do Spowiedzi Świętej oraz wspólne spotkanie przy stole.

 

Grzegorz Zymanek